Last Februari buat umrah dengan family.
Sepanjang 12 hari tu, ada satu incident yang mungkin takkan dapat dilupakan.
It wasn't like any incident dekat Mekah dan Madinah yang orang cerita dalam mana-mana majalah.
*coughmastikacough*
This is a funny and sweet story.
Dear future hubby, watch out.
Lupa dah hari ke berapa, tapi time tu waktu lepas Maghrib, tengah tunggu Isyak. (mungkin)
Masjidil Haram tengah renovate so kaum wanita kena solat dekat basement or 1st floor.
Tapi kitorg pilih basement.
Dan kebetulan malam tu ramai orang.
People, people everywhere.
Orang tengah solat sunat, baca Quran, terangguk-angguk tengah tidur, semua ada.
Then bunyi macam orang clap tangan.
Kuat. Sekali ja.
At least that's what it sounds like.
Within a second, the women from the back bangun BERLARI ke depan.
Serius kelam-kabut.
Sale kat mall pun tak macam ni.
Pastu dengar suara mak cakap,
"Ambik beg!"
I was thinking about my glasses ja.
My preciousssss~
Orang belakang pushed me, so kaklong and I pun sambung la diorang lari.
Dah orang tolak kan.
How la tak lari.
Waktu tu takyah cakap la.
Almari Quran pun orang tolak, tarik jatuh.
Sempat la selamatkan satu rak tapi orang belakang bg jatuh balik.
Can't go back untuk betulkan.
Bila dah sampai kat tangga, otak blank gila.
"Why benda ni jadi?"
"Ada something yang kena samak masuk ka? Tapi ni Mekah kot, nak cari mana binatang tu?"
" Ka ada orang mental bawak pistol masuk?"
I looked at kaklong, coz we're holding hands since forever.
Kaklong tanya,
"Mak mana?"
Leher panjang cari mak.
Tengok-tengok, mak ngan Rin rilek ja on that same spot.
Tengah baca Quran.
"Cool gila mak aku!"
Orang belakang kaklong plak,
"Banjir! Banjir!"
Banjir nak mai kot mana?
Takkan paip air zam-zam kat belakang bocor?
Then!
The incident happened~
*dodong!*
Masjidil Haram ni ada dua jenis Guard.
Satu yang macam ni.
Yang pakai macam ni macam higher sikit position dia.
Yang second pakai baju uniform kaler hijau.
Ala askar sikit.
I was standing at the stairs, kaki takleh gerak nak g kat mak.
Shocked.
Tiba-tiba,
segerombolan Pak Arab berjalan dari atas ke belakang.
Pakcik berpakaian seperti gambar di atas berjalan depan sekali.
Pakcik-pakcik baju uniform 3-4 orang bejalan belakang dia.
Jalan gagah gila macam nak g perang.
Tinggal tak bawak senapang or pedang ja.
Muka pun macam nak g perang betul.
Belakang diorang sikit ada sekumpulan Pak Arab lagi.
Tapi pakai baju biasa.
Diorang tengok kiri kanan.
Muka gabra gila.
Kenapa?
Cari isteri masing-masing.
HOW COOL WAS THAT?
I was so touched sampai rasa nak kawen dengan Pak Arab that moment jugak.
Lepas tu g kat mak.
"Pasaipa tak lari?"
"Nak lari buat apa?
Kak Cleaner cakap fire hose tu ja yang bunyi."
Seriously??

Dah tu yang lari tak ingat apa just sebab fire hose bunyi?
Orang dah keep calm semua, still nampak Pak Arab tengah cari bini.
Siap call, tapi bini tak angkat.
Muka tambah gabra.
"Mana bini aku??"
Orang Arab ni ada satu habit.
Masuk masjid, si suami letak bini at some certain spot.
Habis solat, datang ambil bini at the same spot.
Tiap hari macam tu.
So bila dah jadi macamni, bini pun dh brtukar tempat.
Dah takleh nak cari.
Muka risau kemain.
Comel gila perangai.
Jaga bini macam jaga nyawa.
Pegang bini itu harus setiap masa.
Sambil dukung anak.
Itu yang penting.
Tapi, tapi, tapi
abah tak approve kalau cari Pak Arab.
Why?
That's for me to know and for you to find out.
*malas nak taip dah sebenaqnya."
Selain dari incident suami jaga isteri yang sangat sweet bagi saya,
hari tu mungkin Allah nak tunjuk.
Kalau fire hose bunyi pun lari tak ingat apa sampai jatuh, langkah Quran semua,
hari Kiamat nanti, lagi la.
Plus, kaum wanita ni memang suka panik tak kena sebab.
AND!!!
Tahu sebab dulu sebelum apa-apa.
Banjir??
Ridiculous betul.
Tapi at least ada la kena mengena.
Fire hose keluarkan air kan.
Banjir pun air gak.
Ok la makcik, ada gak connection dia tu.
p/s: But still, abah~ Can I cari Pak Arab sorang so that boleh kawin and stay sana? Pretty please~~~



No comments:
Post a Comment